Dzień Głośnego Czytania

 

Powieść G.R.R. Martina – Gra o tron, wspomnienia Wandy Półtawskiej I boję się snów, historyczna powieść  młodego twórcy Marka Zatwarnickiego Nowa Kartagina, pełna anegdot i błyskotliwego humoru książka Pan raczy żartować, panie Feynman!, Mitologia słowiańska Jakuba Bobrowskiego, opowiadanie Jarosława Iwaszkiewicza Brzezina, zbiór przemyśleń Katarzyny Nosowskiej  zatytułowany A ja żem jej powiedziała, powieść klasyka literatury angielskiej Charlesa Dickensa Wielkie nadzieje czy wzruszająca opowieść R.J. Palacio Cudowny chłopak – to tylko niektóre pozycje książkowe, które czytali uczniowie i nauczyciele, świętując Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania.

Dzień Głośnego Czytania obchodzimy w Polsce 29-go września. Święto zostało ogłoszone w 2001 r. z inicjatywy Polskiej Izby Książki. Ponieważ w tym roku przypadało ono w sobotę, w naszej szkole świętowaliśmy 1-go października.
W poniedziałek na lekcjach: języka polskiego, niemieckiego, angielskiego, fizyki, geografii, historii, wiedzy o społeczeństwie, biologii, matematyki czy wychowania fizycznego przeznaczono od kilku do kilkunastu minut na głośne czytanie. Uczniowie i nauczyciele przynieśli w tym dniu do szkoły książki, których treścią chcieli się podzielić . Ponadto na czwartej godzinie lekcyjnej łącznicy biblioteczni spotkali się w czytelni i tam właśnie czytali fragmenty wybranych książek.

Udział w tej swego rodzaju uczcie duchowej, to dobry moment na refleksje. Czytajmy w wolnym czasie innym: młodszemu rodzeństwu, kolegom, rodzinie. Pamiętajmy, że kontakt z żywym słowem ma wiele zalet: stymuluje umysł, uspakaja, poprawia samopoczucie i sen, pogłębia wiedzę, pobudza chęć poznawania świata, rozwija zdolność koncentracji, wzbogaca słownictwo, poprawia pamięć, ćwiczy myślenie analityczne, opóźnia demencję, rozwija empatię, a dobrze dobrana lektura pomaga nawet wyjść z depresji.